Buddyzm jest sprzeczny z nauką

To, że w buddyzmie nie istnieje koncepcja Boga osobowego, wydaje mi się najbardziej atrakcyjne. To znaczy że, można wyznawać światopogląd naukowy i jednocześnie być buddystą.

W powyższych słowach swój pogląd na buddyzm wyraził Czesław Miłosz. Wnioskowanie to jest oczywiście wadliwe. To, że buddyzm nie opiera się na dogmacie o Bogu nie czyni go od razu zgodnym z nauką. Aby uznać go za zgodny z nauką należałoby wykazać, że nie bazuje on na żadnym nienaukowym dogmacie. W następnych paragrafach wykażę, że jest przeciwnie i nie można wyznawać światopoglądu naukowego i jednocześnie być buddystą.

Rdzeń buddyzmu

Istnieje wiele odmian buddyzmu m. in. theravada, zen, tybetański. Wszystkie odmiany współdzielą jednak rdzeń, na który składają się podstawowe nauki Buddy. Przede wszystkim chodzi tu o Cztery Szlachetne Prawdy oraz Szlachetną Ośmioaspektową Ścieżkę. Podważyć prawdziwość tego rdzenia, znaczy podważyć prawdziwość wszelkich odmian buddyzmu.

Reinkarnacja

Jak powszechnie wiadomo buddyzm opiera się na nauce o reinkarnacji. Wynika ona wprost ze wspomnianego wyżej rdzenia. Weźmy choćby Szlachetną Ośmioaspektową Ścieżkę. Gdyby buddyzm nie bazował na niej, istniałoby znacznie prostsza, natychmiastowa, jednoaspektowa ścieżka wiodąca do ustania dukkha – samobójstwo.

Reinkarnacja a nauka

Nie ma żadnych dowodów naukowych na istnienie zjawiska reinkarnacji. Co więcej – brak jest nawet wiarygodnego opisu i wytłumaczenia w jaki sposób mogłaby ona zachodzić; jakiego rodzaju procesy wykorzystywać do swojego działania. Ponadto trudno pogodzić teorię reinkarnacji z jedną z najlepiej potwierdzonych teorii naukowych – teorią ewolucji. Reinkarnacja zatem nie znajduje żadnego potwierdzenia w nauce; jest z nią sprzeczna.

Podsumowując: filozofia buddyjska zasadza się na nienaukowej teorii reinkarnacji, zatem jest sprzeczna z nauką.

strona główna Michał Sykutera